juni 8, 2008, 9:33 pm
Ingedeeld onder: welkom | Tags: real life
Met de billen bloot: ik wil zelf niet deelnemen aan social network 2.0! Wel meedoen aan alle real life social networks: collega consultatie, wandelgangen, werkoverleg, eten met kinderen, leesclubs, tuinvereniging, gezin, wandelen met vrienden, minnekozen met geliefde, autorijden met moeders, buurtfeestjes, kaarten .. Ik voel me zo plat op 2.0. Hoe noodzakelijk is het om tot nieuwe networks over te gaan. Zou ik actiever anderen moeten uitnodigen tot mijn real life networks? Edwin, Edo, Rob would you like to enter my real life network?
Nostalgie, canon, identiteit, brand, ruilen, lezen, kijken, snuffelen, gluren bij de buren, delen, herinneren, vinden.
Alleen hij doet het niet en bij twee van de vier boeken komen geen kaften, terwijl de kaft juist de appatizer is. Dat lijkt me zo erg als je blind bent of grootletterlezer; dat je nooit meer die mooie kaften tot je kunt nemen…
(Maar hoe ik ook pruts het lukt me niet om mijn boekenplank zichtbaar te maken)
Ik zou het leuk vinden om op de afsluitende 23dingen bijeenkomst met elkaar te praten over de waarde van alle commentaren. Een mening, idee, ideaal, fantasie krijgt waarde door de waarde die ik er aan toe ken. Wie neem ik serieus, neem ik mezelf serieus, wat zijn alle meningen waard.
Bij het zoeken naar campings voor de zomervakantie, kun je ook meningen van kampeerders bekijken onder het motto “wat vonden ander kampeergasten van deze camping?” Bij het lezen van de bevindingen over de staat van het sanitair, over de nurkse nederlands sprekende beheerder of over de sfeer op de camping, denk ik vaak ‘wat een zeurpieten’.
Ik hou niet van web 2.0 ranking te plat, ik houd van verhalen, van onverwachte hoekjes.
Zowel het een als het ander kom ik tegen. Ik geloof dat daar mijn aarzeling zit over het zelf deelnemen; ik zou graag een waardevolle aanvulling willen geven aan web 2.0. Maar ik vrees voor mijn praktijk: plat en te vlug. Zou ik in het diepst van mijn wezen ook een soort anwb zeurkous zijNn?
Wat Youtube vermag. Een half jaar geleden heb ik in bibliotheek Rotterdam een presentatie gehouden over de iLiad. Altijd raar om jezelf terug te zien. Maar niet alleen zie ik mezelf terug; heel veel anderen zien me terug: youtube!! Ik voel me nog eens extra bekeken op mijn presentatietechniek, mijn gezwaai met mijn armen, de toon van aanspreken. Gelukkig begint niemand daarover, zijn er zelfs mensen die het een informatieve presentatie vinden en lijkt zo’n filmpje het eeuwig leven te hebben.
Ha podcasts, Het interview met Renate Dorrestein bij DOKDelft leuk om te horen; ik lees haar boeken altijd en ben meestal ook altijd enthousiast. Schrijfster die in haar boeken aanhaakt op actualiteit, absurditeit, herkenbaar, wreedheid en barmhartigheid combineert en … zij is ook fan van Alice ..
Pod en Vodcastst leuk, het zijn net kleine tv en radiokanaaltjes. Dat maakt ze bijzonder aantrekkelijk.
Ha, Dankzij collega’s was ikal bekend met Googledocs. en inmiddels zelf ook al een presentatie gemaakt. Ik merk wel dat ik me moet gaan afvragen hoeik me wil organiseren. Via Google en waar wil ik dan de diverse documenten opslaan? Via het werk en waar kan ik dan thuis weer alles terugvinden? Zoveel mogelijk mailadressen, 1 wachtwoord …
Nou, mogelijk een goede tip voor gebruik bij de uitrol van de subsidie van Laaggeletterdheid in Noord-Holland. Daar hehebben we informatie over de subsidie, bestanden van lezingen, bestanden voor de afwikkeling van de facturen, websites over jongeren en laaggeletterdheid van mijn kant. En het zou een open uitnodiging kunnen zijn aan de NH bibliotheken. Wat er voor zou pleiten: het is simpel en toegankelijk. Wat ertegen zou pleiten: weinig mensen kennen het en dan zou er eerst energie gestoken moeten worden in het overtuigen van de deelnemende bibliotheken ….
Ik laat het nog even marineren, maar ik denk wel dat ik dit ga doen (en misschien met behulp van Babette een start maak).
Het account is aangemaakt; nu nog weer achter de sites aan. Daaar loop ik nog niet zo warm voor. Ik heb net, nalv de RSS les, al mijn sites opnieuw georganiseerd, een hoop weggegooid, een hoop op mijn openingspagina gezet, een aantal onder de favorietenknop in mapjes gedaan, dus…. Ik snap de idee, maar heb nog even geen zin.
Web 2.0 Altijd en overal. Gevraagd en ongevraagd. Gewenst en ongewenst. Inspirerend en frustrerend. Overvloed en schaarste. Zijdezacht en bikkelhard. Ondenkbaar en Onlosmakelijk.
Een blog inzetten voor mijn werk nu: nee, misschien. ja:
Nee. Ik ben voor een blog niet gedisciplineerd genoeg en heb nooit een dagboek willen bijhouden.
Ja. Een blog is serendipity in ultimo
Ja. Met een beetje fantasie zie ik het mezelf doen voor een specifiek project, waarbij het interessant is als ‘men’ de verschillende stappen kan volgen. De fantasie stopt weer als ik bedenk voor welk project.
Ja. Laatst een bibliotheek geadviseerd om een blog te gebruiken bij het lezen van de literaire canon. De bibliotheek kan zich hierin profileren als literatuur kenner en in gesprek gaan met lokale lezers.
Nee, ik houd erg van persoonlijk contact, stem en ogen. Liever even de trap op/af dan een mailtje te sturen. Liever even bellen of een tijdstip voor bellen afspreken dan mijn mening via een blog ventileren.
Nee, ik vind het ook erg ‘klein’; ik ben niet echt van de small talk en met een blog moet dat in zekere zin wel. Gedachtes worden meteen omgezet in scheten; hou lekker bij je.
Ja, het geschreven woord biedt meer ruimte voor expressie, bezinning, exposure dan het gesproken woord.
RSS Dankzij de cursus iets gedisciplineerder met de RSS optie omgegaan. Welke wil ik persee hebben, nu meer alert bij een nieuwe site op RSS, heeft wel bijgedragen dat ik die pagina als openingspagina heb gemaakt; dat maakt mijn zapgedrag op het web rustiger.
Foto’s, grappen en uitwisseling Leuk om in de nabije toekomst rekning te houden bij de vormgeving van projecten e.d.
Tussentijds Het zelf toepassen is andere koek dan zien. Vooralsnog kijk ik nu met iets nadere ogen naar de pagina’s van de professionele webbloggers.
